Later, als ik de baas ben….

25 februari 2010 om 3:28 pm | Geplaatst in 1, Netwerk, Vrouwennieuws | Plaats een reactie
Tags: , , , , ,

Door Roos Wouters

Met een stoute blik sta ik op een woensdagmiddag voor een grote zaal vol bedrijfskundestudenten. De studievereniging Synergy heeft me uitgenodigd om tijdens het congres over sociale innovatie een lezing te houden over het Nieuwe Werken: hoe een ideale combinatie van werk en privé tot stand komt voor werknemers en werkgevers. Aangezien de aanwezige studenten met grote waarschijnlijkheid managers zullen worden, grijp ik de kans om hen uit de droom van Het Oude Werken te helpen met beide handen aan.

Vol uitdagende verwachting glimlach ik de zaal vol jongens en meisjes in. Ze hebben zichzelf voor de gelegenheid in hun keurigste, uiteraard zwarte (mantel-)pakken gehesen en kijken mij als hongerige eekhoorntjes aan. Leergierig hoe ze De Nieuwe manager kunnen worden. Wanneer mijn lezing begint hebben ze er al een lange dag op zitten. Allerlei hooggeleerde heren, eveneens in het zwart gestoken, hebben hen in allerlei toonaarden laten horen dat Nederland, wil ons land zijn concurrentie positie behouden, nu moet gaan inzetten op sociale innovatie. Ook hebben ze te horen gekregen dat deze sociale innovatie vooral te bereiken is door een andere manier van werken en dus ook door een andere manier van leiding geven. Kenniswerkers kunnen pas innovatief te werk gaan als ze er de ruimte en vrijheid voor krijgen. Maar wat dat betekent is tot dan nog tamelijk abstract gebleven en daar wil ik verandering in brengen. Enthousiast steek ik van wal; ‘Weten jullie wat Het Nieuwe Werken betekent voor De Nieuwe Manager?’ Hun hongerige ogen en oren sperren zich open. ‘Het betekent dat het droombeeld dat de meeste van jullie van een managersfunctie hebben in de praktijk wel eens vies tegen kan vallen.’ Verward staren ze me aan. Voor zover ik hun onverdeelde aandacht nog niet had heb ik die nu. Brutaal ga ik verder; ‘Ik weet zeker dat een aantal van jullie fantasieën heeft over een management functie als één met macht, status en aanzien. Zo’n functie waarin jij leiding geeft aan een x aantal mensen die altijd aanwezig zijn. Jij bepaalt wat er te gebeuren staat, jij beschikt over een eigen parkeerplaats en jij hebt de grootste kamer met het mooiste uitzicht want jij bent “baas”.’ Er wordt zenuwachtig heen en weer geschoven. ‘Dus als ik jullie was zou ik nu bij mezelf te rade gaan of dit de functie is waar je van droomt want wil je echter een manager van de toekomst zijn dan ziet deze functie er echt heel anders uit! De Nieuwe Manager is bescheiden, ondersteunt en faciliteert. Deze manager weet het beste uit zijn of haar personeel te halen door hen het vertrouwen, de ruimte en de flexibiliteit te geven die zij nodig hebben om de gewenste output te leveren, om de goede balans tussen werk en privé te vinden en zelfs om te ‘lummelen’. Want tijdens dat ‘lummelen’, zo hebben jullie vanmiddag van de professor doctor Volberda vernomen, ontstaan de beste ideeën. Stel jezelf eens de vraag of deze dienende, coachende rol ook de rol is die jullie voor ogen hadden toen jullie aan deze studie begonnen?’ Als ik de gezichten van de studenten zie weet ik dat het nu pas tot ze doordringt. Sommigen kijken beteuterd. Toch heb ik ze in feite niets anders gezegd dan wat de hooggeleerde heren eerder die middag hebben verkondigd, maar doordat deze heren hun autoriteit mede aan het oude management ontlenen en er ook als de oude autoriteiten uitzien, konden ze lullen als brugman, de leergierige studenten wilden later als ze groot zijn in hun schoenen staan. Pas nu een jonge vrouw ze onomwonden vertelt dat de nieuwe werknemer niet meer bereid is om op oude voet voor dit soort heren te werken, lijken hun de schellen van de ogen te vallen. Om ze niet meteen zodanig te ontmoedigen dat ze stoppen met hun studie voeg ik er bemoedigend aan toe dat De Nieuwe manager die erin slaagt zijn medewerkers werkelijk te stimuleren op ongelooflijk veel waardering en respect kan rekenen en dat je daar veel meer status aan ontleent dan aan die ‘corner office’ met parkeerplek.

De dagvoorzitter, die tevens de hoogleraar sociale innovatie aan de universiteit Nijmegen is, heeft het in ieder geval begrepen. Hij sluit de dag af met de opmerking dat hij inderdaad misschien niet erg representatief is voor wat hij verkondigd en nodigt de studenten daarom uit om in het vervolg wat meer feedback te geven. Hoffelijk stapt hij van het ‘hooggeleerde heren podium’ en erkent dat de studenten niet alleen veel van hem kunnen leren maar dat hij ook nog veel van zijn studenten kan leren. Ik hoop maar dat ze niet al te veel geconditioneerd zijn.

Terwijl ik even later diep in mijn jas en muts weggedoken op een tochtige bushalte sta te wachten hoor ik twee voorbij fietsende studentes tegen elkaar zeggen; ‘Dat verhaal van die Roos zette me echt aan het denken, heel inspirerend!’ Met goede hoop glibber ik door de sneeuw naar huis…

Hoe brand je jezelf met succes?

15 februari 2010 om 11:29 am | Geplaatst in Netwerk | Plaats een reactie
Tags: , , ,

Verslag netwerkbijeenkomst 9 februari 2010

Ruim vijftig vrouwen zijn naar de Parkstraat gekomen om meer te leren over Personal Branding. Het betreft duidelijk een ‘hot’ thema. De partners van &Samhoud, Salem Samhoud en Wouter van der Weijden, zijn beiden zeer bevlogen op het gebied van personal en internal branding. Zij slaagden erin een gaatje vrij te maken in hun drukke agenda’s om de bezoekers te inspireren en bij te spijkeren over dit thema. Bij binnenkomst is iedereen een beetje verbaasd. Waarom wordt de sessie eigenlijk geleid door twee mannen? (Gelukkig waren ze nog aardig ook, aldus een netwerklid via Twitter). Hebben mannen dan de expert rol op dit gebied?

Het ingaan op deze vraag laat nog even op zich wachten. Iedereen wordt eerst in subgroepjes aan het werk gezet om na te denken over de definitie van Personal Branding en daarbij ook nog eens de eigen score te bepalen op dit vlak, om maar meteen met de deur in huis te vallen. Uit de discussie blijkt dat Personal Branding automatisch wordt geassocieerd met authenticiteit: je als persoon onderscheiden van anderen, dicht bij jezelf blijven en vanuit je eigen kracht je identiteit in de markt zetten. Hieruit vloeit direct de volgende vraag voort: zijn authentieke mensen ook altijd leuk? In de realiteit blijkt dit helaas niet op te gaan. Er zijn zat merken die geslaagd zijn in het branden van zichzelf, maar geen kwaliteit nastreven. En eveneens zijn er ook zat mensen die zich goed weten te branden, maar niet altijd even leuk zijn (namen even buiten beschouwing gelaten).

Om meer te weten te komen over Personal Branding is het interessant om de kunst af te kijken bij organisaties. Uit het gros van alle organisaties zijn verschillende merken te onderscheiden. Nerd merken doen het goed maar hebben een slecht imago. Show merken daarentegen presteren slecht maar hebben een sterk imago. De winnaars zijn de echte merken: zij hebben een goed imago, én leveren daarbij goede prestaties. Nu komen we gelijk terug bij de prangende vraag die binnenschoot bij binnenkomst: hebben mannen de expert rol op het gebied van Personal Branding? Wellicht doen ze maar alsof?

Het lijkt erop dat mannen vooral als show merken naar buiten treden: ze hebben een sterk imago, maar presteren niet altijd even goed. Terwijl vrouwen wellicht meer als nerd merk naar buiten treden: ze hebben niet een al te best imago maar over het algemeen presteren ze goed. Volgens Salem en Wouter is het voor nerd merken gemakkelijker om te transformeren naar een echt merk dan voor een show merk. Dit is dan wel weer een geruststellende gedachte.

Vanuit de mogelijkheid om een echt merk te worden kwam nog wel de vraag op: hoe word je een echt merk? Het zou natuurlijk fijn zijn als hier een standaard recept voor was. Helaas is er geen standaard recept, maar er zijn wel een aantal ingrediënten die het proces in gang kunnen zetten en kunnen versnellen. Je zou kunnen beginnen met het ontwikkelen van je Persoonlijke Visie. Vervolgens kun je deze vertalen naar je Persoonlijke Strategie. Belangrijk hierbij is om je doelgroep af te bakenen: wil je je branden op je werk, in de maatschappij, om de juiste partner te vinden of iets anders? Als je weet op welke doelgroep je focust, is het ook makkelijker om verbinding te leggen.

Na al deze informatie wordt het tijd om met je eigen merkmodel aan de slag te gaan. Tussendoor loopt er een cameraman rond die iedereen de kans biedt zich daadwerkelijk in enkele minuten te branden voor de camera. Bij terugkomst wordt de zaal verrast door iedereen uit te nodigen op zoek te gaan naar lotgenoten waar je je mee identificeert. Sommigen willen zich helemaal niet met iemand identificeren en willen liever geen keuze maken om ergens bij te horen. Anderen vinden het juist comfortabel in een groep. Met meer mensen kan je immers ook meer kracht leveren. Het blijkt in de praktijk lastig om onder woorden te brengen waarom je voor een bepaalde groep kiest. De een gaat af op zijn gevoel en de ander kiest op basis van rationele kenmerken. Perceptie speelt hierbij een belangrijke rol.

Volgens de branding experts is er geen goed of fout. Het is wel aan te raden om je eerst te focussen op jezelf. Wie ben jij en wat voel je? Van daaruit kun je dan consequent handelen en verbinding maken met de ander. Belangrijk hierbij is om niet teveel verschillende boodschappen uit te zenden, wat verwarrend kan werken.

Salem sluit af met de mooie woorden dat energie van nature toch wel stroomt. Het is de kunst om hier niet tegenin te gaan maar om het proces te laten stromen…

Aangezien veel vrouwen zich vaak focussen op hun omgeving, kan het juist voor hen nuttig zijn om extra tijd te steken in zelfreflectie en uit te vinden hoe zij zich willen branden. Als dit niet vanzelf gaat, is het natuurlijk nooit verkeerd om het proces een handje te helpen en de obstakels uit de weg te ruimen.

Voor meer informatie over Branding raden wij het boek aan van Wouter van der Weijden en Edwin Winter: ‘Authentieke organisaties. Echte merken.’ De presentatie kun je bekijken via de volgende link: Presentatie Personal Branding

Mamadag op ambitieuze schoenen?!

1 februari 2010 om 4:11 pm | Geplaatst in Netwerk, Overig, Vrouwennieuws, Werk/Privé | Plaats een reactie
Tags: , , ,

Door Roos Wouters

Ondanks mijn gebruikelijke ochtendhumeur, doe ik mijn best mijn goede voornemens na te komen. Al zal het waarschijnlijk niemand opvallen dat ik vandaag geen joggingpak draag, omdat het ‘maandag mamadag’ is, toch sta ik wat vroeger op en dwing ik mijzelf mooie kleren aan te trekken. De enkele keer dat ik de kinderen naar school breng is het me namelijk opgevallen dat ik ongeveer de enige ben die er volkomen verslonst bijloopt. Bovendien sinds ik ergens gelezen heb dat je makkelijker succes boekt als je er ook succesvol uitziet, probeer ik mijn gympen wat vaker te verruilen voor een paar ambitieuze hoge hakken.

Even later glibberen mijn zoon, dochter en ik op de fiets de straat op. Sam (9) heeft zijn fiets weer eens ergens laten staan, waardoor hij nu bij mij achterop moet, terwijl Julia (5) voorop zit. Topzwaar slinger ik, volledig bezweet, de stad door met gevaar voor leven, want mijn hoge hakken bieden geen enkel houvast in de sneeuw. Dat blijkt ook als ik met drie volle boodschappentassen de brug op probeer te komen. Mijn fiets is zo zwaar dat ik moet afstappen, maar als mijn elegante schoenen de grond raken verlies ik onmiddellijk alle grip en glijd de brug weer af. Mannen die voorbij fietsen kijken vertederd naar dit ´typisch Amsterdamse moeder´ tafereeltje.

Eindelijk thuis gekomen strijk mezelf weer in de plooi en ga parmantig achter mijn laptop zitten. Ik surf even langs NU.nl en blijf hangen bij de kop ‘Millenniumvrouwen willen alles.’ Ik weet niet of ze mij bedoelen, maar ik voel me onmiddellijk aangesproken. ´Terwijl het voor veel mensen een dagelijkse strijd is´, zo gaat het stukje verder, ´denken jonge vrouwen dat ze zelf de perfecte balans tussen werk en privéleven zullen vinden.’ Uit een enquête van managementadviesbureau Accenture, waaraan zo’n 1000 fulltime werkende vrouwen tussen de 22 en 35 jaar meededen, blijkt dat jonge vrouwen niet alleen een goede verdeling tussen werk en privé willen; het werk moet ook nog ’s voldoening brengen en flexibele uren bieden. Maar liefst 94 procent van hen verwacht te zullen slagen in het vinden van de goede balans. Als obstakel noemt 30 procent de salarisschalen. Het salaris van vrouwen, zo meld NU.nl, is nog altijd 20 procent lager dan dat van mannen, al lijkt het verschil wel af te nemen. Jonge vrouwen (16 tot 34) verdienen ongeveer 9 procent minder dan mannen van die leeftijd.

Tevreden klos ik op mijn pijnlijk ambitieuze schoeisel naar de keuken om een kopje koffie in te schenken. Het gaat dus de goede kant op met deze jonge veeleisende vrouwen, bedenk ik mij. Zeker in Amerika, zo lees ik verder. Op korte termijn zal ongeveer de helft van de Amerikaanse arbeidsmarkt uit vrouwen bestaan en de ‘millenniumvrouwen’, geboren na 1980, nemen hiervan een derde voor hun rekening.

In gedachte zie ik Joost en mij weer door New York struinen waar we onlangs waren. Daar vullen de ambitieuze vrouwen in mantelpak en sportschoenen het straatbeeld. Joost en ik hebben vol verbazing toegekeken hoe ze zonder blikken of blozen hun gympen pas voor de deur van hun kantoor inruilen voor hun hoge hakken. En ik maar denken dat ik lekker bezig ben, wat dat betreft kan ik nog heel wat van die Amerikaanse dames leren. Bespaar jezelf de onzin en zet je energie pas daar in waar het echt nodig is.

Als ik de kinderen weer uit school haal heb ik de hoge hakken inmiddels ingeruild voor sneakers. Onderweg wil mijn dochter weten waarom ik glimlach. ‘Ach schat,’ zeg ik schamper, ‘je rare moeder heeft weer van die blaadjes zitten lezen, waardoor ze dacht dat haar ambitie in d’r schoenen zat.’ Julia haalt niet begrijpend haar schouders op. Vol trots bedenk ik dat dit haar niet snel zal gebeuren. Mijn millennium dochter wil ook alles maar zij doet nooit iets waar ze het nut niet van inziet. En gelijk heeft ze want een balans vinden op hoge hakken in de sneeuw is simpelweg gekkenwerk!

Zijn vrouwen minder ambitieus dan mannen?

21 januari 2010 om 6:20 pm | Geplaatst in 1, Carolien, Professionele Ontwikkeling, Vrouwennieuws | 1 reactie
Tags: ,

Wij zijn trots op de publicatie van het artikel van Carolien in de Trouw op 7 januari 2010.

In het artikel stelt Carolien de volgende vraag ter sprake: zijn vrouwen minder ambitieus dan mannen? Volgens de econome Stellinga in het boek ‘De mythe van het glazen plafond’ wordt het gebrek aan topvrouwen veroorzaakt door een gebrek aan ambitie. In de praktijk lijkt het echter niet zo te zijn dat vrouwen minder ambitieus zijn. &Samhoud Women onderzocht samen met Leap! en Blauw research welke waarden een bedrijf moet creëeren om vrouwelijk talent aan te trekken en te behouden. De doorgroeimogelijkheden binnen een bedrijf zouden dan ook meer gericht moeten zijn op de kernwaarden die vrouwen belangrijk vinden: de mogelijkheid iets voor anderen te betekenen, het teamgevoel, de mate van waardering, het kunnen realiseren van je persoonlijke visie, etc. In de discussie zou dan ook niet ter sprake moeten worden gesteld of vrouwen meer of minder ambitie hebben, maar welke ambities zij hebben.

De meeste vrouwen lopen nu eenmaal niet warm voor enkel en alleen een lease auto…

Nieuwjaarsborrel 12 januari

5 januari 2010 om 11:43 am | Geplaatst in Carolien, Netwerk | Plaats een reactie
Tags: ,

Via deze weg willen we jullie uitnodigen op onze nieuwjaarsborrel op 12 januari. We kijken er naar uit om samen het nieuwe jaar in te luiden! De borrel zal plaats vinden vanaf 17.00 aan de Parkstraat 2 te Utrecht. Je kunt laten weten of je komt door te mailen naar: info@samhoudwomen.com.

Tot de 12e!

Het &Samhoud Women team

Volgende pagina »

Blog op Wordpress.com. | Thema: Pool door Borja Fernandez.
Entries en reacties feeds.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.